| |
 Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
niedoczynność przytarczyc
kolka nerkowa
różyczka
pollinosis
zapalenie wątroby
rak jelita grubego
próchnica zębów
przewlekły nieżyt nosa
hematuria
głuchota starcza
roponercze
sepsa
nerwica depresyjna
oparzenia chemiczne
choroby zawodowe
|
|
choroba wysokościowa
Pojęcie
medyczne choroba wysokościowa i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja choroby wysokościowej napisana w sposób
zrozumiały.
Choroba wysokościowa dokładniej jest zespołem chorób, które związane są z brakiem adaptacji do życia na dużych wysokościach. Zazwyczaj ta choroba ujawnia się na wysokości powyżej 2500 metrów nad poziomem morza. W takich warunkach powietrze jest rzadsze a analogicznie zaczyna brakować tlenu ( jest go za mało na potrzeby organizmu człowieka).
Objawami choroby wysokościowej jest wysokie tętno a także wzrost ciśnienia krwi- jest to reakcja samoobronna organizmu, po której nadchodzi osłabienie serca i spadek ciśnienia krwi, który prowadzi do omdlenia. Są to podstawowe objawy choroby wysokościowej. Ponadto na wysokości powyżej 4500 metrów nad poziomem morza zanika zdolność do rozmnażania, następuje utrata wagi ( można stracić nawet do jednego kilograma na tydzień), zwiększa się ilość erytrocytów, co powoduje zagęszczanie się krwi. Aby rozrzedzić krew zażywa się duże dawki aspiryny, co z kolei może spowodować owrzodzenie układu pokarmowego.
Jeśli znajdujemy się na bardzo dużych wysokościach może dojść do obrzęku płuc i mózgu. W takich przypadkach należy jak najszybciej przetransportować na niższe wysokości lub do szpitala, w przeciwnym razie objawy te mogą prowadzić do zgonu.
Jest kilka sposobów na uniknięcie choroby wysokościowej. Po pierwsze, należy dokładnie przemyśleć wyprawy na tereny położone wysoko, robić to stopniowo i pomóc zaaklimatyzować się organizmowi. Po drugie, nie można doprowadzić do odwodnienia się organizmu. Po trzecie, należy zwracać uwagę na reakcję organizmu na zmianę wysokości. Najważniejsze jest żeby nie lekceważyć pierwszych objawów choroby.
Bardzo ważne jest aby pamiętać, że nie każdy może bez problemu przekroczyć wysokość 6000 metrów nad poziomem morza, czasem zdolność do rozpoznania się w sytuacji może być ograniczona poprzez halucynacje. |
|
|
|
|
