| |
Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
białaczka
choroba afektywna dwubiegunowa
wścieklizna
wypadanie włosów
ostuda
młodzieńcza kifoza
polio
przewlekłe zapalenie zatok
nowotwory
choroba Meniera
odma opłucnej
nerwica pourazowa
przewlekła niewydolność krążenia
katar
dyfteria
|
|
choroba lokomocyjna
Pojęcie
medyczne choroba lokomocyjna i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja choroby lokomocyjnej napisana w sposób
zrozumiały.
Choroba lokomocyjna to dolegliwość, która dotyka przede wszystkim osoby, które wiele podróżują. Nie wszyscy ludzie dobrze znoszą podróże. Na chorobę lokomocyjną cierpi co piąty podróżny. Objawy choroby lokomocyjnej to przede wszystkim nudności oraz wymioty. Ponadto pojawiają się zawroty oraz bóle głowy. U osoby, która cierpi na tę dolegliwość, objawem jest także blednięcie skóry oraz pot. Mogą pojawić się jeszcze objawy takie jak obfite ślinienie się oraz senność. Na pewno taki człowiek poczuje się zmęczony, do tego mogą dojść jeszcze zaburzenia rytmu serca oraz poczucie ogólnego dyskomfortu.
Dolegliwości związane z chorobą lokomocyjną pojawiają się zwykle podczas jazdy samochodem lub też w trakcie jazdy autobusem. Sprzyja temu gwałtowne przyspieszenie i hamowanie, a także jazda po nierównej powierzchni oraz liczne zakręty. Choroby lokomocyjnej można dostać także w trakcie płynięcia łodzią, na skutek kołysania statku. To choroba, której można się także nabawić w trakcie pochylania się lub szybkiego wznoszenia się i opadania- czyli może nam ona grozić w trakcie lotu samolotem, a nawet w zwykłej windzie.
Przyczyna tego schorzenia jest dość prosta. Zaburzenie to jest wywołane poprzez nadmierne pobudzenie (na skutek ruchu pojazdu) narządu przedsionkowo-ślimakowego (czyli błędnika), który znajduje się w uchu. W związku z powyższym nasz organizm niestety nie jest w stanie powiązać bardzo często sprzecznych ze sobą sygnałów pochodzących od różnych zmysłów. Najprościej można to opisać w ten sposób. Błędnik w uchu uświadamia nasz układ nerwowy o tym, iż jesteśmy w ruchu i szybkości, tymczasem zmysł wzroku odbiera i przekazuje do tego samego miejsca informację, iż pozostajemy w bezruchu w samochodzie czy w autobusie. Te sprzeczne informacje sprawiają, iż powstaje pewien chaos informacyjny. Staje się on bodźcem do uruchomienia wielu reakcji obronnych, co w konsekwencji prowadzi do początku choroby lokomocyjnej.
Choroba lokomocyjna najczęściej występuje u dzieci. Wiąże się to z niedojrzałością szlaków nerwowych. Nie trzeba się tym zbytnio martwić, ponieważ dzieci przeważnie „wyrastają” z tego typu dolegliwości. Poza tym wcale nie muszą się one powtarzać w trakcie każdej jazdy.
Czasami bezpośrednim powodem mogą okazać się czynniki psychiczne. Zasadniczo jednak jeśli podczas jazdy mamy uwagę zaprzątniętą na przykład interesującą rozmową, dolegliwości zupełnie się nie pojawiają. Zwiększa za to prawdopodobieństwo ich wystąpienia stres oraz myślenie o tym, że za chwilę mogą pojawić się u nas objawy tej choroby. |
|
|
|
|