| |
Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
kaszel
układ pokarmowy
płonica
gigantyzm
choroby zakaźne
zapalenie otrzewnej
choroba afektywna dwubiegunowa
krętkowica kleszczowa
flora bakteryjna
hipotyreoza
nadżerka
dysfagia
afta
rak nerki
molle
|
|
tężec
Pojęcie
medyczne tężec i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja tężca napisana w sposób
zrozumiały.
Tężec wywołuje niebezpieczna laseczka Clostridium tetani. Wyjątkowo odporny zarazek zachowuje swoją żywotność nawet przez lata a ginie dopiero w temperaturze stu dwudziestu stopni Celsjusza. Do zakażenia laseczką tężca dochodzi w chwili zetknięcia się otwartej rany z nawozem, ziemią, pyłem lub kurzem. Okres inkubacji trwa od siedmiu do czternastu dni od zakażenia rany. Namnażające się w organizmie pałeczki tężca produkują toksyny, które atakują przede wszystkim komórki nerwowe, a następnie przedostają się do pnia mózgu i rdzenia kręgowego.
Choroba objawia się zazwyczaj wzmożoną pobudliwością chorego oraz specyficznymi skurczami mięśni, głównie żuchwy, powodując tak zwany szczękościsk. W dalszym przebiegu choroby skurcze obejmują partie mięśni szkieletowych powodując charakterystyczne łukowate wygięcie ciała. U chorych zakażonych tężcem pojawia się również charakterystyczny skurcz mięśni ust często nazywany uśmiechem sardonicznym.
Rozpoznanie choroby jest stosunkowo łatwe nawet jedynie w oparciu o wygląd pacjenta z charakterystycznymi skurczami mięśni i wywiad, który wskazuje styczność rany z ziemią czy kurzem. Leczenie pacjentów z objawami zakażenia laseczką tężca polega na stosowaniu dużej ilości surowicy przeciwtężcowej czyli antytoksyny oraz anatoksyny, która posiada zdolność stymulowania układu odpornościowego.
Leczenie ze względu na ciężką postać choroby powinno odbywać się na szpitalnych oddziałach intensywnej opieki medycznej. Aby zapobiec zakażeniu tężcem zaleca się zazwyczaj szczepienia ochronne, polegające na iniekcji anatoksyny tężcowej. W przypadku obawy zakażenia otwartej rany laseczkami tężca należy niezwłocznie wstrzyknąć surowicę przeciwtężcową, która zapobiegnie ich namnażaniu się. |
|
|
|
|