| |
Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
zawał serca
układ oddechowy
zaburzenia krzepnięcia krwi
pyrosis
nieżyt nosa
zapalenie jelita grubego
torbielowatość nerek
tężec
brodawki weneryczne
kurcz
rozszczep podniebienia
celiakia
chłoniak
krzywica
wrzód weneryczny
|
|
nerwica wegetatywna
Pojęcie
medyczne nerwica wegetatywna i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja nerwicy wegetatywnej napisana w sposób
zrozumiały.
Nerwica wegetatywna to choroba, w której zaburzenia funkcjonowania narządów wewnętrznych wynikają z uwarunkowań natury psychicznej. Nerwica wegetatywna objawia się w rozmaity sposób w zależności od układu, w obrębie którego pojawiają się zaburzenia, ale dotyczy jednocześnie więcej niż jednego narządu. Podkreślić należy, że odczuwane przez chorego dolegliwości nie mają przyczyny natury fizycznej i nie wiążą się z uszkodzeniem czy nieprawidłowościami w obrębie danego narządu. Gdyby tak było, należy wykluczyć występowanie nerwicy wegetatywnej.
W przypadku, gdy objawy pojawiają się ze strony układu krwionośnego, chorzy na nerwicę wegetatywną narzekają najczęściej na zaburzenia rytmu serca. W obrębie układu pokarmowego pojawiają się zaburzenia trawienia i dyskomfort odczuwany w okolicach żołądka i jelit. Mają miejsce trudności z oddychaniem, chorzy mają skłonności do duszności i omdleń. Osoby cierpiące na nerwicę wegetatywną pocą się, drżą im dłonie, odczuwają zawroty głowy, skarżą się na bóle brzucha, itp. Objawom z ciała towarzyszą także zaburzenia psychiczne, w tym przede wszystkim lęk i mobilność emocjonalna, drażliwość, skłonności do wybuchów złości.
Leczenie nerwicy wegetatywnej odbywa się głównie za pomocą psychoterapii (najczęściej poznawczo-behawioralnej, choć nie jest to jedyny nurt terapeutyczny, który zajmuje się leczeniem tego zaburzenia) poprzez poznanie przyczyn trapiących jednostkę trudności i znalezienie sposobu, który będzie umożliwiał cierpiącej osobie rozwiązywanie swoich trudności w sposób otwarty i skuteczne radzenie sobie ze stresem i napięciem jakie jest jej udziałem. Jeśli włączona zostaje farmakoterapia to ma głównie na celu obniżenie poziomu lęku, nie jest bowiem alternatywą dla podjęcia psychoterapii, może jednak być stosowana równolegle. |
|
|
|
|