| |
 Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
gorączka
polipy macicy
zaćma
kurcz
zespół Cushinga
roponercze
oparzenia chemiczne
choroby zawodowe
stłuczenie mózgu
pneumonia
drżączka poraźna
niedoczynność tarczycy
różyczka
zespół Downa
SARS
|
|
moczówka prosta
Pojęcie
medyczne moczówka prosta i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja moczówki prostej napisana w sposób
zrozumiały.
Moczówka prosta jest poważną chorobą, która objawia się poliurią czyli wielomoczem, polidypsją polegającą na nadmiernym pragnieniu a także niezdolnością do zagęszczania moczu.
Przyczyną jej powstawania jest niedostateczne wydzielanie hormonu antydiuretycznego przez tylny płat przysadki mózgowej czyli postać neurohormonalna lub upośledzeniem reakcji nerek na działanie tego hormonu zwane moczówką nerkową. U pacjenta chorego na moczówkę prostą pojawia się nagle wielomocz dochodzący do oddawania w ciągu doby powyżej trzech litrów moczu, charakteryzującego się wyjątkowo niskim ciężarem wagi. Pacjent czuje wzmożone pragnienie i jest wstanie wypić dziennie od pięciu do nawet dziesięciu litrów płynu.
Moczówka prosta pod postacią neurohormonalną, która jest wynikiem nieprawidłowej pracy przysadki mózgowej powstać może w wyniku urazu czaszki, wycięcia przysadki lub w następstwie jej guza, zapalenia opon mózgowych, sarkoidozie a nawet działania czynników dziedzicznych. Z kolei na upośledzenie reakcji nerek na wydzielany hormon moczówki nerkowej może mieć wpływ zbyt niskie stężenie w organizmie potasu, za duże stężenie wapnia, spożywanie niektórych leków, odmiedniczkowe zapalenie nerek a nawet wodonercze.
Rozpoznanie choroby opiera się na odpowiedzi organizmu po podaniu wazopresyny. Moczówkę prostą leczy się zwalczając jej podstawową przyczynę powstania. Niekiedy stan choroby może zagrażać życiu pacjenta.
Najczęściej jeżeli jest to możliwe stosuje się leczenie operacyjne. Dobre rezultaty przynosi objawowa farmakoterapia, która przede wszystkim opiera się na podawaniu choremu preparatów wazopresyny, chlorpropamidów zwiększających reakcję nerek na hormon oraz ibuprofenu niesterydowego leku przeciwzapalnego. |
|
|
|
|
