| |
 Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
nadczynność tarczycy
atopowe zapalenie skóry
anorgazmia
błędne koło
zaburzenia psychosomatyczne
toksoplazmoza
wścieklizna
choroba zawodowa
układ moczowy
refluks żołądkowo przełykowy
przyzębica
torbielowatość nerek
astma oskrzelowa
odma opłucnej
niepłodność
|
|
hypermetropia
Pojęcie
medyczne hypermetropia i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja hypermetropii napisana w sposób
zrozumiały.
Hypermetropię można nazwać także nadwzrocznością, a potocznie znana jest jako dalekowzroczność. Hypermetropia jest to wada wzroku, która polega na tym, że na siatkówce powstaje niewyraźny obraz obiektu, który znajduje się blisko Hypermetropia jest wynikiem zbyt krótkiej gałki ocznej lub zbyt płaskiej rogówki.
Osoby, które cierpią na dalekowzroczność, aby dobrze widzieć przedmiot położony daleko muszą akomodować. Zakres widzenia ostrego zależy od wielkości wady i amplitudy akomodacji, a ta maleje wraz z wiekiem.
Nadwzroczność leczy się poprzez stosowanie okularów lub soczewek kontaktowych. Soczewki muszą być skupiające a ich moc podaje się w dioptriach dodając znak plus. Tą wadę wzroku można również leczyć poprzez zabieg chirurgiczny. Z kolei diagnozowanie dalekowzroczności przeprowadza się poprzez podawanie specjalnych kropli a następnie określa się wadę przy pomocy retinoskopu.
U małych dzieci nadwzroczność występuje fizjologicznie, ponieważ ich oczy jeszcze rosną i do około trzeciego roku życia są mniejsze od gałek ocznych dorosłego człowieka. Jednak dzieci i młodzież mają dużą zdolność akomodacji, ponieważ ich soczewka jest elastyczna. Z wiekiem zdolność do akomodacji maleje i wtedy pomóc mogą wyłącznie okulary, soczewki kontaktowe lub zabieg chirurgiczny.
Hypermetropia może się pojawić w dzieciństwie, ale także w późniejszym wieku. Oprócz zamazanego obrazu przedmiotów widzianych w bliska do objawów zalicza się także bóle głowy. Po wykryciu tej choroby należy być w stałym kontakcie z okulistą i często chodzić na wizyty i badania kontrolne, ponieważ wada może się pogłębiać albo zanikać i wtedy należy zmienić szkła kontaktowe. Bardzo ważne jest także, aby jak najszybciej skorygować tą wadę u osób młodych, ponieważ w przeciwnym razie może to doprowadzić do powstania zeza akomodacyjnego. |
|
|
|
|
