| |
Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
pląsawica Huntingtona
OZZP
krzywica
angina
botulizm
zapalenie otrzewnej
chemioterapia
leukopenia
torbielowatość nerek
choroby genetyczne
stwardnienie rozsiane
rzęsistkowica
rzeżączka
czyraczność
choroba Plummera
|
|
fobia społeczna
Pojęcie
medyczne fobia społeczna i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja fobii społecznej napisana w sposób
zrozumiały.
Fobia społeczna należy do grupy zaburzeń związanych ze stresem i polega na odczuwaniu znacznego dyskomfortu w sytuacjach społecznych, w tym przede wszystkim lęku. Zaburzenie to prowadzi do wycofania z funkcjonowania społecznego i przyczynia się do cierpienia jednostki, która nie może realizować swoich życiowych celów.
Osoba cierpiąca na fobię społeczną odczuwa lęk przed sytuacjami wiążącymi się z ekspozycją społeczną i wystawieniem na ocenę ze strony otoczenia. Fobia społeczna może przybierać postać lęku przed wystąpieniami publicznymi, ale także może utrudniać kontakty prywatne z rówieśnikami i służbowe z przełożonymi. Osoba cierpiąca na fobię społeczną w trudnych dla siebie sytuacjach czerwieni się, ma trudności z oddychaniem objawiające się przyspieszonym oddechem i dusznościami, narasta jej potliwość, drżą kończyny, pojawiają się trudności z wysławianiem się i drżenie głosu. Dominująca jest obawa przed tym, że osoba znajdzie się w centrum uwagi i zostanie ośmieszona, gdyż zachowa się w kompromitujący sposób (np. zemdleje, obleje się napojem itp.). Chory unika wszelkich sytuacji które mogłyby go narazić na bycie ośrodkiem zainteresowania.
Pierwsze objawy fobii społecznej mogą pojawić się już w okresie dojrzewania. Zaburzenie to częściej dotyka kobiet niż mężczyzn.
Leczenie fobii społecznej sprowadza się do indywidualnych sesji psychoterapeutycznych w dowolnym nurcie terapeutycznym, chociaż niektóre źródła wskazują na najwyższą skuteczność sesji terapii behawioralno-poznawczych. Mogą także być podawane leki (głównie przeciwdepresyjne) w bardziej nasilonych zaburzeniach.
Fobii społecznej można zapobiegać poprzez wspieranie radzenia sobie w sytuacjach trudnych z rówieśnikami i dorosłymi już dzieci w młodszym wieku szkolnym. |
|
|
|
|