| |
 Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
rak odbytnicy
wąglik
ostrogi piętowe
roponercze
kretynizm
choroby jelita grubego
cholera
salmonellowe zatrucie pokarmowe
zaburzenia czynnościowe nerek
zapalenie jądra
urynoterapia
depresja
zapalenie osierdzia
sarkoidoza
układ krążenia
|
|
dychawica oskrzelowa
Pojęcie
medyczne dychawica oskrzelowa i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja dychawicy oskrzelowej napisana w sposób
zrozumiały.
Dychawica oskrzelowa jest to choroba psychosomatyczna powstająca w wyniku nadreaktywności oskrzeli, które wytwarzają mediatory. W wyniku działania mediatorów ograniczony zostaje przepływ powietrza w płucach i oskrzelach. Dychawica oskrzelowa to choroba przewlekła charakteryzująca się napadami kaszlu i duszności. Ataki pojawiają się najczęściej nocą i w godzinach porannych. Wyróżnia się astmę kontrolowaną, częściowo kontrolowaną i niekontrolowaną. Zaliczenie astmy do któregoś z powyższych typów zależy od częstotliwości i nasilenia ataków.
Do objawów dychawicy oskrzelowej należą przede wszystkim pojawiające się w wyniku skurczu oskrzeli napady duszności, ucisk w klace piersiowej, kaszel i świszczący oddech. Objawy pojawiają się w wyniku zetknięcia z czynnikami środowiska zewnętrznego, na przykład po ekspozycji na alergen, ale także podczas wysiłku fizycznego lub w wyniku infekcji. W kontakcie z alergenem wytwarzają się przeciwciała IgE i różne komórki układu odpornościowego.
Dychawica oskrzelowa leczona jest w zależności od stopnia jej ciężkości. Zalecane jest przede wszystkim unikanie kontaktu z alergenem, a ponieważ to na ogół niemożliwe, to zmniejszanie jego ilości poprzez mechaniczne i chemiczne metody (sprawdza się takie postępowanie zwłaszcza w przypadku alergenu, jakim jest kurz). Stosowane jest także desensytyzacja (odczulanie) i immunoterapia. Chorzy przyjmują także leki rozkurczające oskrzela (β-mimetyczne, pochodne ksantyny, cholinolityczne) i leki przeciwzapalne (kortykosterydy, stabilizatory komórek tucznych i leki przeciwleukotrienowe). Leki podawane są metodą wziewną, a leki w postaci tabletek lub iniekcji podawane są w cięższych przypadkach. Można także stosować metody oddechowe, psychoterapię i fizykoterapię. |
|
|
|
|
