| |
Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
osteomalacja
borelioza
migrena
limfopenia
choroby skóry
konwulsje
zapalenie najądrza
podbiegnięcie krwawe
artroza
niedoczynność tarczycy
pyłkowica
skolioza
choroby mięśni
stwardnienie rozsiane
posocznica
|
|
cisawica
Pojęcie
medyczne cisawica i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja cisawicy napisana w sposób
zrozumiały.
Cisawica to inaczej mówiąc choroba Addisona. To dość rzadka choroba. Jej rozwój następuje przeważnie w wyniku zniszczenia kory obu nadnerczy. Zniszczenie to następuje przez sam nasz organizm, a dokładnie przez nasz układ immunologiczny. Czasami zdarza się tak, że choroba ta jest następstwem procesu gruźliczego. Może być także wynikiem choroby nowotworowej, która dotknęła innych narządów, takich jak na przykład płuca.
Można powiedzieć, że cisawica charakteryzuje się brakiem lub też znacznym niedoborem kortyzonu oraz aldosteronu. Niedobory te czy braki koniecznie muszą zostać uzupełnione poprzez podanie ich chorym w postaci leków.
Jeśli chodzi o objawy tego schorzenia, to musimy wymienić przede wszystkim ogólne osłabienie mięśni. Jest to jednocześnie objaw jak i skutek choroby. W jej wyniki nasz organizm charakteryzuje się niezdolnością do ponoszenia większego wysiłku fizycznego. Objawem tego schorzenia jest duże wyniszczenie naszego organizmu. Do tego dochodzi jeszcze charakterystyczne cisawe (czyli brunatne) zabarwienie linii naszych dłoni, a także skóry oraz błon śluzowych. Ten objaw można zobaczyć dosłownie gołym okiem. Pozostałe symptomy to między innymi obniżenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia w zakresie prawidłowej przemiany materii, zaburzenia prawidłowej pracy i czynności gruczołów płciowych. Pacjent traci apetyt, spada masa jego ciała, pojawiają się nudności, wymioty, ogólna drażliwość i spadek nastroju. Poza tym może także pojawić się biegunka lub też nieregularne oddawania stolca.
Jak na razie nie są znane metody zapobiegania chorobie Addisona. Okazuje się jednak, iż odpowiednio wcześnie zdiagnozowana, może być skutecznie leczona. W tym celu uzupełnia się nasz organizm dawkami hormonów kory nadnerczy. Taka terapia zastępcza może skutecznie powodować ustąpienie objawów. Dzięki temu może umożliwić choremu normalne życie. Z kolei nieleczona jest niebezpieczna i może prowadzić do przełomu nadnerczowego. Wówczas stanowi ona bezpośrednie zagrożenie życia.
Chorobę Addisona należy leczyć przez całe życie. W tym celu należy koniecznie ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Bardzo istotne jest, by chory zdawał sobie sprawę ze swojej choroby i wpływu, jaki na nią wywiera stres, infekcja czy na przykład operacja. Poza tym chory musi nauczyć się rozpoznawać jej objawy. W niektórych przypadkach musi on nawet umieć samodzielnie wykonać iniekcję z hydrokortyzonu. |
|
|
|
|