| |
 Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
choroby mięśni
niedoczynność hormonalna jajników
zaspół nerczycowy
dusznica bolesna
zapalenie powiek
rak endometrium
zapalenie macicy
obrzęk
układ krążenia
cholera
granulocytopenia
okulistyka
kamica cewkowa
krwotok z dróg rodnych
celiakia
|
|
choroba Perthesa
Pojęcie
medyczne choroba Perthesa i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja choroby Perthesa napisana w sposób
zrozumiały.
Choroba Perthesa jest dość osobliwą przypadłością, która dopada przeważnie młodych chłopców na przełomie od trzeciego do trzynastego roku życia. Pochodzenie tej choroby jest do tej pory całkowicie nieznane. Szczególnie, że dotyczy ona przeważnie dzieci płci męskiej rasy białej. Sporadycznie ta choroba pojawia się u dziewczynek czy u dzieci innej rasy.
Dolegliwość ta polega na jałowej martwicy kości udowej. Przebieg tej uciążliwej choroby jest bardzo długi i uciążliwy dla pacjenta. Najważniejsza w tym przypadku jest profilaktyka, dzięki której jesteśmy w stanie zmniejszyć cierpienie naszej pociechy. Ponieważ ta choroba atakuje praktycznie tylko i wyłącznie małych chłopców, powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na ich rozwój kostny.
Objawy choroby Perthesa możemy dostrzec już u trzyletnich chłopców. Podstawowymi symptomami tej dolegliwości są przykurcze w okolicy biodra, zmniejszenie zakresu ruchu chorej kończyny a także utykanie. W niektórych przypadkach możemy także zaobserwować znaczne spłaszczenie mięśnia pośladkowego a także krótszą stopę. Jak widać te objawy są na tyle widoczne, że rodzice są w stanie wykryć je odpowiednio wcześnie, co pozwoli na szybką reakcje ortopedy, który zarządzi odpowiednie leczenie.
Leczenie tej choroby jest w głównej mierze uwarunkowane od szybkiego jej wykrycia. Czym wcześniej zostanie ona zdiagnozowana tym mniej będziemy musieli poświecić czasu na rekonwalescencję. Podstawową metodą leczenia tej choroby jest długotrwała rehabilitacja a także systematyczne obciążanie danej nogi. Zalecane jest także stosowanie wyciągu, który poprawi ruchowość takiej kończyny. W niektórych przypadkach będziemy zmuszeni do założenia gipsu w okolicach biodra. W ekstremalnych przypadkach koniecznością będzie operacja, gdzie użyta będzie osteotomia Saltera. |
|
|
|
|
