| |
Najnowsze
hasła:
choroba z Lyme
choroba Haglunda Severa
choroba piąta
uzależnienia
choroba von Willebranda
gościec przewlekle postępujący
kamica moczowa
krwawiączka A i B
kamica żółciowa
uraemia
sinubronchitis
pyrosis
postrzał i rwa kulszowa
ostra białaczka szpikowa
niedoczynność hormonalna jajników
Losowe
hasła:
bębnica
psychozabawy
wrodzona niedoczynność tarczycy
pyłkowica
dreszcze
brodawki
przerost migdałów
krwiak opłucnej
hyperopia
aids
agranulocytoza
czerwienica
histeria
żółtaczka
oko krótkowzroczne
|
|
choroba Meniera
Pojęcie
medyczne choroba Meniera i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja choroby Meniera napisana w sposób
zrozumiały.
Idiopatyczny wodniak błędnika zwany chorobą Meniera jest wyjątkowo rzadko występującą jednostką chorobową. Na sto tysięcy populacji ludzkiej do zachorowania dochodzi jedynie u pięćdziesięciu osób. Jej nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego lekarza Prospera Meniere, który jako pierwszy w roku 1861 sklasyfikował towarzyszące objawy w jednostkę chorobową.
Przyczyną choroby Meniera jest zbyt duże nagromadzenie się endolimfy oraz wzrostem jej ciśnienia w błędniku, będącym częścią ucha wewnętrznego odpowiedzialnego za zmysł słuchu oraz równowagi. Zwiększenie ciśnienia i ilości endolimfy może wywołać zawroty głowy, szum w uszach a nawet postępującą utratę słuchu.
Początek choroby następuje nagle bez wcześniejszych sygnałów. Objawia się nudnościami prowadzącymi do wymiotów, oczopląsem o pochodzeniu obwodowym, zawrotami głowy oraz objawami wegetatywnymi. Pacjenta zaczynają oblewać poty i widać u niego znaczne zblednięcie kolorytu skóry. Nieustannie towarzyszy mu szum ,a także uczucie rozpierania w uchu. Napady choroby występują z różną częstotliwością, a nawet zdarzyć się może, że trwają ciągle jedynie z chwilowymi przerwami nawet przez kilka dni. W ich wyniku dojść może do odbiorczego uszkodzenia słuchu.
Leczenie choroby Meniera polega na podawaniu chorym leków zapobiegające zawroty głowy oraz środki wpływające na poprawę krążenia w uchu wewnętrznym. Wskazane jest również podanie leków, które wpływają na poprawę krążenia krwi w mózgowiu oraz środków odwadniających. Przy chorobie Meniera zlecane jest stosowanie diety niskosodowej. Jeżeli nie zadziałają środki farmaceutyczne musi zostać podjęta decyzja o ingerencji chirurgicznej. Zabieg polega na przecięciu nerwu przedsionkowego, który unerwiając ucho wewnętrzne łączy je z mózgowiem lub labiryntektomii. W ciężkich przypadkach stosuje się transtympanalnie gentamycynę. |
|
|
|
|