| |
Najnowsze
hasła:
krwiak opłucnej
rak jajnika
astma pyłkowa
astma oskrzelowa
fobia
histeria
leukocytopenia
nerwica lękowa
podbiegnięcie krwawe
próchnica zębów
flora bakteryjna
hematuria
immunoterapia
kretynizm
limfopenia
Losowe
hasła:
hematuria
choroby mięśni
migrena
odra
choroby oczu
układ krwionośny
krwiak opłucnej
cytologia
choroby jelita cienkiego
czyraczność
choroba lokomocyjna
eunuchoidyzm
furunkuł
dyfteria
kłykciny kończyste
|
|
anoreksja
Pojęcie
medyczne anoreksja i dokładne informacje wyjaśniające ten
termin medyczny. Definicja anoreksji napisana w sposób
zrozumiały.
Anoreksja to niewątpliwe choroba o podłożu psychicznym. Jej przyczyn należy upatrywać przede wszystkim w rodzinie oraz w najbliższym środowisku chorego (w pracy, szkole). To schorzenie, które może być także wynikiem nieprawidłowych relacji interpersonalnych.
Osoba chora na anoreksję popada w bardzo poważne zaburzenia w odżywianiu. Może do nich dojść na skutek zetknięcia się pacjenta z różnorodnymi patologiami rodzinnymi. Tak zwani „toksyczni rodzice” czy brak akceptacji przez środowisko może stać się bezpośrednią przyczyną zachorowania. To dziewczęta dużo częściej niż chłopcy zapadają na tego typu schorzenia.
Specjaliści od takich chorób pokusili się zatem o określenie profilu psychologicznego dziewcząt szczególnie podatnych na zachorowanie. Najczęściej anorektyczką staje się córka perfekcjonistów- matki, która przedkłada zdanie środowiska ponad potrzebę miłości u dziecka. Taka dziewczyna w swoim środowisku uchodzić może zarówno za ideał, jak i być zupełnie niezauważaną oraz pomijaną w grupie.
Anoreksja zaczyna się zupełnie niewinnie. Każda dziewczyna pragnie być szczupła i odchudza się. Jednak anorektyczka ogranicza jedzenie aż do tego stopnia, że dziennie przyjmuje zaledwie 300 kcal, podczas gdy organizm potrzebuje przynajmniej 2000 kcal. Anorektyczkę można rozpoznać po tym, że wszystko na jej talerzu jest skrupulatnie dzielone, odmierzane oraz układane.
Anoreksja prowadzi do bardzo poważnego w skutkach osłabienia organizmu. Ludzkie narządy nie są wówczas w stanie poprawnie funkcjonować. Dojdzie na jego wskutek do pojawienia się anemii a w konsekwencji- do poważnego osłabienia serca. Musimy pamiętać o tym, iż anoreksja jest chorobą śmiertelną. Może dla chorego skończyć się śmiercią z wycieńczenia. A jeśli nie- może dojść do ustania akcji serca, zawału serca a nawet samobójstwa.
Anoreksję należy leczyć. Pierwszą reakcją rodziny przeważnie jest narzucenie na chorą osobę przymusu jedzenia. Rodzina kontroluje chorą, co może prowadzić do innego poważnego schorzenia- bulimii. Anorektyczka przyjmuje pokarm, ale po chwili go zwraca, wywołując wymioty, staje się zatem bulimiczką, co dla jej zdrowia jest równie niebezpieczne.
Musimy pamiętać o tym, iż anoreksja jest chorobą mentalną. Terapia nie może zatem ograniczać się tylko do zwykłego przymuszania do jedzenia. Nie może także polegać wyłącznie na podawaniu leków. Należy odizolować chorą osobę od toksycznego środowiska, co czasem oznacza również rodzinę, zmianę miejsca pracy czy szkoły. Potem chorą należy nauczyć prawidłowych sposobów odżywiania. Ta choroba siedzi głęboko w psychice chorej. Zatem jedynie z odpowiednim podejściem i pomocą psychologiczną możliwe jest wyleczenie. |
|
|
|
|